رسيدن به امور مادى و دنيوى عبادت كند ؛ امّا به هر طريق اين از ثمرات وضعى اعمال و رفتار نيك انسان است . 3 - صبر در برابر معصيت يعنى انسان زمينهء انجام حرامى را داشته باشد ؛ اما خود را حفظ كند و از گناه دورى كند . اينهم صبر مىخواهد اگر صبر در اين مورد نباشد قادر به حفظ ايمان خود نخواهد شد . از مرحوم مقدّس اردبيلى رحمه الله سؤال مىكنند كه شما اگر با نامحرمى مواجه شديد چه مىكنيد ؟ ايشان مىفرمود : به خداى متعال پناه مىبرم كه مرا در چنين معرضى قرار ندهد . راستى صبر در برابر گناه و معصيت سخت است به همين منظور امير مؤمنان عليه السلام مىفرمايد : اين نوع از صبر بالاترين درجه صبر است . نكته اين قسم اين است كه صبر در برابر معصيت ثمره‌اش اين است كه انسان را به آرامش مىرساند چرا كه گناه آرامش اجتماعى و مادى و روانى انسان را برهم مىزند . كوچكترين ثمره گناه اين است كه انسان را از چشم خود مىاندازد ، و همين امر سبب مىشود تا او از آرامش خاطر بى نصيب بماند . هر چند انسان در خلوت هم گناهى مرتكب شود كه كسى او را نبيند و فرض كنيد اصلا حساب و كتابى هم در كار نباشد و مأمورى اعمال را حفظ نكند ؛ امّا ثمرهء روانى گناه اين است كه آدمى را از چشم خودش مىاندازد و شخصيّت او را در نزد خود از بين مىبرد ، خداى متعال به همين اندازه هم اجازه نداده كه انسان با دست خودش زمينهء خورد شدن شخصيّتش را در درون خودش فراهم كند . چند روايت در مورد صبر از حضرت صادق عليه السلام نقل شده است كه فرمود :